Supersempfft

Κάψιμο από τα παλιά τα καλά.

Von Spar / Under Pressure

Περίεργο/Ενδιαφέρον



έχει και Λετίσια





δοκιμή εδώ

Minami Deutsch

Πάρε και λίγο Japanese psych / krautrock έτσι για να μη λες. Και το πρώτο τους είναι πολύ καλό.

Νταραβέρι εδώ

MADMADMAD

Γάλλοι από την Αγγλία. Κάτι σε funk, disco punk, krautrock και electro. Μου θύμισε λίγο Holy Fuck. Το album κυκλοφορεί αρχές του νέου χρόνου. Κάτι μου λέει πως θα τους ξαναδούμε εδώ.

Meuban & Föllakzoid

Θανάση σου'χω ποστροκιά από το Τελ Αβίβ πολύ χοτ:

Εδώ όλο το πρόσφατο αλμπουμάκι:

Κι εδώ το τελευταίο τους κλιπάκι, σε πιο ψυχεδελοdesert φάση:

Και μια πάσα από το το ίνφο τους:
"Τhe band was chosen to open for Föllakzoid – “the grand maestros of the resurgence of Chilean psych-rock” as described by Noisey magazine – on their two shows in Israel".
Οπότε πάμε καβάλα και λίγο χιλιάνικο krautrock να γουστάρουμε (μοτόρικ μ'άλογα):

Radiomöbel - Gudang Garam (1978)

θα ήθελα να κάνω ένα πιο πλήρες ποστ γι' αυτή τη -σουηδικη πάλι- γκικ μπάντα, αλλά ελλείψει χρόνου άκου αυτό

The Terror, the Terror

Θανάς τσίμπα κλιπάκι έτσι ευχάριστο για το πρωινό σου (NSFW αλλά ποιος δουλεύει πια;):

Συνέντευξη στο Vice. All you need is Flaming Lips. Σύντομα στο ψυγείο γιατί πιάσαν οι ζέστες.

Emeralds - Does it look like I'm here?

Θα το 'λεγα διαμαντάκι, αλλά μοιάζει πιο πολύ με σμαράγδι. Ή πώς θα ακούγονταν οι Tangerine Dream εν έτει 2011 αν δεν είχαν αλλάξει ρότα.

Synth βιολιά 3 ώρες δρόμος όλο χόρτα

Τις προάλλες - μετά το φοβερό ντοκιμαντέρ για τα βρετανικά synth - είπαμε με το Θανάση να δούμε στα καπάκια και το ντοκιμαντέρ για το kraut. Όλα τα καλά παιδιά μίλησαν στην κάμερα, αλλά μόλις βγήκε ο Holger ο Θανάσης πάτησε pause για να πιούμε νερό στο όνομά του. Νερό όχι απ' τη βρύση, αλλά απ' την πισίνα. Και όχι μία, αλλά δύο φορές.



Απ' το χλώριο το πολύ χαλαστήκαμε κι βάλαμε να ακούσουμε Stockhausen, που έκανε ιδιαίτερα στο Holger στο λύκειο. Παραδίπλα όμως είδαμε ένα video που μίλαγε ο Boulez και έλεγε τι φοβερός τύπος είναι ο Zappa. Ψάρωσα, ο Θανάσης όμως με είπε: "Κλάιν ρε, έχουν κάνει και δίσκο ρε".



Τα πήρε ο Θανάσης που τίποτα δεν ήξερα και για τιμωρία μου έβαλε 1, 2, 3 δίσκους του Sugarcane που έπαιζε βιολιά στου Zappa που και που - ο Θανάσης μου το 'πε κι αυτό. Επειδή όμως το βιολί δεν είναι πουλί να το παίζουνε πολλοί με έβαλε και τούτο το ακατέργαστο πολύτιμο κοτρόνι που το σμίλεψαν ο Leroy Jenkins με το βιολί του και ο Rashied Ali με το τουμπελέκι του. Κι αν η ενορχήστρωση κάνει κάτι σε εμποροπανήγυρη κακό δεν είναι, jazz είναι. Χοντρέ μην το καταπιείς αμάσητο γιατί είναι τραχύ επειδή είναι free.

Très Psych

Turzi λέγονται τα παιδιά. Άλλοτε σερβίρουν κιθαριστικά ψυχεδελικά σαρακοστιανά και άλλοτε μαζεύουν ραδίκια - όπως kraut - δίπλα στην autobahn με στυλ γαλλικό. Δυο οι δίσκοι μακράς διαρκείας.

Και συμμετοχή σε συλλογάρα για τη σύγχρονη ψυχεδελική σκηνή της Γαλλίας.

The Sadness Of Things

To The Sadness Of Things έψαχνα Θανάση μου και χτύπησα φλέβα. Σεντόνι post με δισκογραφία της United Diaries του Steven Stapleton. Nurse With Wound με τι σέσουλα λέμε!

Επειδή είναι το post σεντόνι και μπορεί να βρεις και κάνα δίσκο της προκοπής σου 'χω διαλέξει τα πιο σάπια:

• To The Sadness Of Things προφανώς.


• Ένα 70s live Guru Guru για το αρχείο σου.


• Έπος/κάψιμο δίσκος των Nihilist Spasm Band από το 1985.


• Συλλογάρα με Stapleton συνεργασίες με τίτλο The Swinging Reflective.

p.s.: Έχει και δυο δίσκους Volcano The Bear° hipster shit καταστάσεις ξέρεις εσύ.

(BEAK>)=KRAUT?

Καινούριο side-project Geoff Barrow. Kraut είναι, κακό δεν είναι.

Το γράψανε σε 12 μέρες λέει. Λές;

KRAUT UND KRAUT

palio blog http://krautrockgermanrock.blogspot.com/