Εκεί που άκουγα FIP για χαλαρή κυριακάτικη απογευματινή τζαζ, άκουσα την κλασική γυναίκα παραγωγό του FIP με την ερωτική της φωνή να προσπαθεί να προφέρει το όνομα Κυριάκος Σφέτσας. Και έπαιξε αυτήν την κομματάρα, που περιλαμβάνεται στην νέα κυκλοφορία της Teranga Beat (η παρουσιάστρια μας είπε ότι πρόκειται για σενεγαλέζικο label αλλά δεν μας ενημέρωσε ότι πίσω από αυτό υπάρχει ένας Έλληνας, ρισπέκτ στον Αδαμάντιο).
Με λίγα λόγια, οι ακυκλοφόρητες ηχογραφήσεις του Σφέτσα από την δεκαετία του '70 έχουν κερδίσει το γαλλικό ραδιόφωνο (άκου/δες και εδώ). Σύμφωνα με την ιστορία που μαθαίνουμε από το ραδιόφωνο, ο Σφέτσας γύρισε από το Παρίσι και την αυτο-εξορία της Χούντας για να δημιοουργήσει την ιδεατή τζαζ μπάντα του, ριζωμένη στην παράδοση, με μουσικούς που να γνωρίζουν παραδοσιακή μουσική και με βάση το κλαρίνο. Οι ηχογραφήσεις αυτές δεν κυκλοφόρησαν ποτέ μέχρι σήμερα. Το εξώφυλλο είναι εκπληκτικό, η ποιότητα των ηχογραφήσεων άψογη, με λίγα λόγια σκέφτομαι να αγοράσω και δεύτερο δίσκο για φέτος...
Να σου θυμίσω ότι έχει γράψει τη μουσική για : την Παραγγελιά του Π. Τάσιο, το Στίγμα του ίδιου σκηνοθέτη, το 1986 για την ταινία Η νύχτα με την Σιλένα του Δημ. Παναγιωτάτου, το 1991 για την Νυχτερινή Έξοδο και Κλειστή Στροφή των Μένιου Δίτσα και Νίκου Γραμματικού αντίστοιχα, ενώ το 1993 υπογράφει τη μουσική της Εποχής των Δολοφόνων του τελευταίου.
Πάρε και ένα απόσπασμα από τη βιογραφία του να διασκεδάσεις : "Κανενός Έλληνα “πρωτοποριακού” συνθέτη η επιστροφή στην παράδοση δεν υπήρξε εντυπωσιακότερη από του Σφέτσα. Πρίν από το 1977, στη Γαλλία, τον ανέδειξε μια ηχητική “στικτογραφία” (γαλλ. pointillisme): μια αξιοπρόσεκτη αρμονική ευαισθησία οργάνωνε ευφάνταστους συνδυασμούς ηχοχρωμάτων σε “μικροδομές” απλωμένες σ’ ένα νοητό ηχητικό καμβά, θυμίζοντας πίνακες του Χουάν Μιρό, που γοήτευε τότε τον συνθέτη"
εδώ άκου και μια πιο παλιά κυκλοφορία
