Αυτό σου'λεγα Μαικ

Condition Red

Yo Τάκη! Όλα στο κόκκινο! Ψες ανακάλυψα τον Barry Stoller, ο οποίος το 1972 ανακάλυψε τη φόρμουλα για να νιώθει high. Και μια συλλογή για το κατιτίς το έξτρα βρε αδερφέ.

Electronics without tears

Επειδή ξέρω ότι σου αρέσουν εσένα κάτι τέτοια, μάθε το. Κάπως έτσι βέβαια τσίμπησα και αυτό, πολύ ενδιαφέρον επίσης.

After jumping off with two extremely amazing releases, Solitary Pursuits by ADR and Mind Controls The Flood by No UFO’s, still fairly new London imprint Public Information dives way deeper into the history of electronic music, thus carrying out their promise to provide a “survey of electronics” from 1950 onwards. The label’s latest release is a collection of works by Frederick Charles Judd, an English amateur pioneer of library-like electronic sound experimentation not unlike the oeuvre of BBC Radiophonic Workshop’s mastermind Daphne Oram. The 35-track anthology, curated and compiled by the label’s founders together with Brighton-based film maker Ian Helliwell (who’s been working on a documentary on Judd) and the artist’s widow and son, is a strangely captivating journey through the early age of electronic music making – while most individual tracks do not exceed the two-minute mark, everything here is both tremendously worthwhile and highly entertaining. A truly indispensable release.

Electronics Without Tears is out January 16 via Public Information. Watch the trailer for Helliwell’s film and listen to an album preview below.



Και επειδή μπήκες κάπως στο κλίμα, πάρε έξτρα δώρο και τον φίλο Kerkville, που τον είδαμε λαιβ χτες.

Λευτεριά στον Θέμη ρεεεε!

Hanggai: από μογγόλικη country πώς πάμε;

Τσάκο και κάντηνα γαργάρα, το'πιασες το υπονοούμενο. Τσίμπα ένα ακόμη:

Άντε κι αυτό, γιατί σίγουρα έχεις ελλείψεις:

Κι εδώ οι σούπερσταρ της σκηνής Altan Urag, γνωστοί από τη μουσική της ταινίας Mongol:

ΥΓ επειδή μας πρόλαβαν και τα δυσάρεστα, πάρτε κι αυτό.

R.I.P.

free new zealand

Hello

Του σάπιου το είδωλο

Tommy Seebach. Δανός. Είδωλο των σάπιων. Δεν έχω full δίσκο γιατί βαριέμαι.
© Γαλλικός

Χαρούμενη σούπα: Baxter Dury

Που λες σούπιε, εκεί που ήμουν έτοιμος να φάω τη σουπίτσα λαχανικών μου (πράσο, καρότο, σέλινο, πατάτα), τσεκάρω για πλάκα στο stereomood πλέιλιστ σούπα και φυσικά υπήρχε. Και μεταξύ άλλων τσιμπάω αυτό το κομματάκι:

Διαρροή πράσου στην ντίσκο. Για κάποιον λόγο στην αρχή μου θύμισε το γνωστό spokenword-πρόζα-πρέζα κομματάκι των Tindersticks, είναι και το αγγλικό αξάν βλέπεις. Αλλά φυσικά είναι ο γιος του πατέρα του:

Και άκου να δεις σινεσούπιε, ο Baxter που λες έχει παντρευτεί την εγγονή του Zoltan Korda. Και μια πρέζα κόκα στη σούπα σου.

Απερίγραπτος

Σχετικά φρέσκος Jason "Chilly Gonzales" Beck, τίζερ τα βίντεά του σε μέντλεϊ:

"Ορχηστρικό ραπ" ταγκ έχουμε; Τσαρλατάνος-ιδιοφυία: ο αγώνας θα κριθεί στα μπέναλτι.

I'm cult, if I wanted culture I would eat a yogurt.

When I rap its like I'm someone else
It's like I don't know how to play the piano, please somebody help
My inner Eric Satie's buried so deep inside
I still can't decide where I reside

Ten years in, still an underdog
Got a hundred songs on like a hundred blogs
And I got a million opinions
And you'll never get rid of me, I'm like the Palestinians