Colin, ζωή και κίνηση

Φίλε Θανάssη είμαι καλά ευχαριστώ. Ακούω τον Colin τον Stetson που τα πνεμόνια του ξεχειλλάνε ταλέντο. Στα δικά μου αυτιά τουλάχιστον. Γιατί φίλος, ταλέντο το λες όταν ένας αλλοδάπ ξέρει να παίζει την κίνηση της Κηφισίας σε όργανο πνευστό κι ας μην την έχει διασχίσει ποτέσσε. Αυτοί τα έχουν όλα.

Το ζίροου είναι η κουλουρίτσα; Ηχοσαμανισμός

Πρέζα ο καθηγητής, την έχει ελεκτροακούσει τελείως:

Σας προτείνω να το ακούσετε και με οτιδήποτε άλλο μαζί, βελτιώνει αισθητά τα κομμάτια. Άλε σου το αφιερώνω. Πάσα από Μήτσο.

Pour Une Âme Souveraine

Λοιπόν οι διασκευές της Μισέλ είναι πολύ καλές:

Ένα δείγμα. Ειδάλλως στο ψυγείο.

Ο ρυθμός της εκδίκησης

Σπλάτερ με αρκουδάκια; Δες ως το τέλος πάντως, εδώ τα κατάφερα εγώ:

Chasing Ice

On the rocks:

Και το κομματάκι με την Σκάρλετ:

Natasha, I wish I was your cover...

http://www.batforlashes.com
wiki
source
homage to Natasha

Ευχές για γρήγορη ανάρρωση

Ωραίο το καινούργιο ρε σεις:

Επίσης, πολύ ενδιαφέρων αυτός ο τύπος Henry Darger, τον οποίο φυσικά αγνοούσα. Και ακόμη, τι '10s κόλλημα παίζει με τον/την Walter/Wendy; Μετά τον Prins Thomas, και οι Get Well Soon του αφιερώνουν κομμάτι, το Dear Wendy, intro σε αυτό το κομμάτι που, αγαπητέ Σαλονικιέ αναγνώστη και ακροατή, εσύ άκουσες πρώτος σε όλον τον ντουνιά και, πρωτίστως και κυρίως, πριν από τους Αθηναίους:

Στο ψυγείο γιατί έχετε ακόμη 30 βαθμούς και θα χαλάσει. Παίζει και διπλό σπέσιαλ τριγύρω. Όπως λέει και ο σ. Konstantin για τον νέο του ιδίσκο:
"To my new album, the average billionaire trustfund kid can happily cruise around the mountains atop Largo di Garda in his convertible, complete with trophy girlfriend in the passenger seat. But if he feels like it, he can also get off his medication and just go crashing through the barriers.“
Περαστικά μας.

Grizzly Bear - Shields

Δεν βρήκα επίσημο κλιπάκι, αλλά τσίμπα αυτό, που είναι η χαρά του κρουστού:

Κι αυτό για τη συγκολλητική του τέχνη. Έχουμε όμως ένα πολύ ωραίο, φρέσκο επίσημο κλιπ για αυτό:

Στο ψυγείο.

Άφρικα ωωω Άφρικα

Που λες την Παρασκευή μπουκάρουμε στο Φλαμίνγκο, το νέο μπαρ του τύπου που ελέγχει τη μισή διασκέδαση της πόλης, και παίζει τούτο δα το κομματάκι:

Sofrito, σαν το φαγητό. Δυνατή συλλογούλα στο ψυγείο. Μέικιν μιούζικ φορ δε πιπλ:

Is this metal?

Φρέσκο, από τον γνωστό αγαπημένο:

Βέβαια με αυτόν τον τίτλο το μυαλό σου πάει αυτόματα σε κάτι άλλο, πιο τριχωτό:

Δεν φτιάχνουν πια τέτοια βίντεα.