Friday, 7 May 2010
Ένα σχόλιο μετά μουσικής
Όλοι μας είμαστε συγκλονισμένοι με αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Δυστυχώς δεν μπορώ να ακούσω μουσική χωρίς να τα σκέφτομαι. Η πολιτική δεν μπορεί να είναι κάτι έξω από εμάς, γιατί αυτές τις μέρες μας κατακλύζει όλους. Έβαλα ένα τραγούδι προχθές γιατί αυτό μου είχε κολλήσει όλη μέρα. Έχουμε πόλεμο, μην το γελάς μωρό μου. Όσο και αν χαίρομαι να βλέπω τους Husker Du και να θυμάμαι τα παλιά, δεν μπορώ να κάτσω να ασχοληθώ, να ψάξω, να ακούσω. Επίσης δεν μπορώ να δω ειδήσεις, να διαβάσω εφημερίδες, συγχύζομαι, τα μόνα αξιόλογα λόγια που βρίσκω να διαβάζω, που μου δίνουν κάποια παρηγοριά, βρίσκονται στο ίντερνετ, σε διαδικτυακές κοινότητες, σε μπλογκς σαν το δικό μας, όπου ο καθένας καταθέτει τη δική του μαρτυρία, τη δική του άποψη των πραγμάτων, το δικό του αίσθημα που δεν είναι φιλτραρισμένο με όρους αισθητικής, στιλ, πολίτικαλ κορέκτ αρθρογραφίας, θυματοποίησης, ηρωοποίησης, "σας τα 'λεγα εγώ τόσα χρόνια", "πώς επωάστηκε το αυγό του φιδιού" κλπ κλπ. Εμένα μου αρέσει η αισθητική του μπλογκ, ο καθένας με τη δική του βέβαια, άλλος με την μπάλα άλλος με το ΚΚΕ άλλος με τις μέντος, γενιά του χάουζ είμαστε εξάλλου, έχω διαφωνίες ως προς την έλλειψη τακτοποίησης, αλλά χαίρομαι που υπάρχει, που μπορούμε να εκφραστούμε μέσα από αυτό. Το να εκφραστούμε αυτές τις μέρες δεν μπορεί να γίνει εκτός πολιτικής πραγματικότητας. Πολύ απλά εγώ δεν μπορώ να το κάνω. Ψάχνω τρόπους έκφρασης, στο διαδίκτυο, αυτές τις δύσκολες μέρες και ελπίζω ένας από αυτούς να είναι και το μπλογκ μας. Αν διαφωνείτε, θα το εγκαταλείψω για λίγο καιρό μέχρι να μπορώ και πάλι να γράψω κάτι αποκλειστικά για μουσική.
ΚΑΠΙΤΑΛΑ - ΖΙΓΚΟΥΑΛΑ
Οι απόψεις μας για την επικαιρότητα, οι γενικές πολιτικές απόψεις μας ή ένα λινκ που μπορεί να έχει και πολιτικές αναφορές. Τα ποστ του τεο και του μιχάλη είναι πολιτικς?
Αν και καταλαβαίνω (όσο μπορώ βέβαια) το πνεύμα σας σχετικά με τα πολιτικς δεν νομίζω πως μπορώ να συμφωνήσω, ειδικά για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο.
Διότι αν δεν κάνω λάθος το βλοκ ξεκίνησε με σκοπό να σταματήσει το ατελείωτο σπαμάρισμα (αν και δεν νομίζω πως τα καταφέραμε) και δεύτερον να εκφράσει ο καθένας τι μαλακία του έστω και με αφορμή τη μουσική. Αν λοιπόν κάποιος τα έχει πάρει και θέλει να τα πει ας τα πει ή αν νομίζει πως έχει μια ενδιαφέρουσα άποψη πάλι ας την πει και επειδή νομίζω πως όλοι σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό έχουμε αντίληψη της αισθητικής και της αυτολογοκρισίας θα το κάνει και με δόση καλλιτεχνίας (όπως ήδη γίνεται πιστεύω) και ανάλογη θα είναι και η απάντηση.
Εκεί που θα συμφωνήσω είναι ότι στο βλοκ δεν υπάρχει χώρος για κοκκορομαχίες.
Ωραίος ο βερπαλιστικός αυνανισμός αλλά γαμάτε και λίγο γιατί χανόμαστε.
Το παραπάνω το ανεβάζω στο βλοκ με βλάβη της αισθητικής αλλά αυτό ακριβώς θέλω να τονίσω. Αν όλοι συμφωνήσουμε σε κάτι διαφορετικό, κανένα πρόβλημα.
Όσο για το ποστ του κκε σας προτείνω να βρείτε τη χθεσινή ομιλία της αλέκας στη βουλή. Ακολουθεί το σχόλιο του μάτσα περί συνέπειας...
Συγνώμη για τα γκρικνικά και την κουβέρτα.
Αφιερωμένο Λέμε
Σιγοντάρω Rastagiaire και αφιερώνω αυτό το κομμάτι στους τσολιάδες του αγνώστου, στη Ντόρα που είπε ναι, στον Κυριάκο που έμεινε στο κόμμα χωρίς κηδεμόνα, στα ζώα που έκαψαν 3+1 και στο χοντρό με το μπλε Punto απ' τη Βούλα που τάισε ναφθαλίνες τ' αμάξι για να έρθει πιο γρήγορα από Ξάνθη και τώρα που χέζει καθιστός λέει όλο μαλακίες.
George says: Άι αμ ε μαν, τζαμπ ορ νο τζαμπ
Εδώ η full version. Βίκυ.
Do you want to work? - NO
Are you gonna have fun? - YEAH
Do you want to be a jerk? - NO
Are you gonna stay young? - YEAH
Everybody say Wham! - WHAM!
Say Bam! - BAM!
Thursday, 6 May 2010
Lubricated Goat
Δειγματίζω Θανασάκη μου τους συμπατριώτες και σύγχρονους του Crocodile Dundee, τους Lubricated Goat - ναι ρε καραμήτρο Αστραλοί είναι. Γίνανε μούρες γιατί τσίτσιδοι βγήκαν στην τηλεόραση όπως μαρτυρά και το video. Πρώιμο sludge, δρακουλιάρικο grunge πες το όπως θες, το Paddock of Love τα σπάει πάντως. Αργότερα τους φώναξε ο Mark ο Arm στο Seattle και κάναν τους Bloodloss. Άλλο post αυτό.
New Day Rising.

Με ελαφρώς διπλωμένο σελοφάν, είναι ο τρόπος που θυμάμαι αυτόν τον δίσκο, τον αγαπημένο μου από Husker Du. Ενδοσκόπηση, ανασύνταξη και καινούριες μέρες. Θα τον βρείτε εδώ. Πάντα προτιμούσα τα κομμάτια του Hart. Diane, Pink Turns To Blue, Never Talking To You Again, Girl Who Lives On Heaven Hill, Don't Wanna Know If You Are Lonely. Είμαι ποπστερ τελικά το παραδέχομαι. Αν δεν έχετε ασχοληθεί με Husker Du, είναι από τα πράγματα που θέλω πολύ να μοιραστούμε.
Και επειδή δεν αντέχω να μην βάλω λινκς, εδώ το Metal Circus με το Diane που δεν είναι των Therapy? και μπλα,μπλά.

Εδώ, το Zen Arcade που είναι τόσο καθηλωτικά συγκινητικό ώρες ώρες που ντάνες ριβιούερς, αρνούνται να ακροβατίσουν λεκτικά για πάρτη του από σεβασμό στο συναίσθημα.
Tέλος, το Candy Apple Grey εδώ. Καθαρότερη παραγωγή, εξίσου ποπ θαρρώ με το New Day Rising (minus the feedback), εξίσου δυνατό συναισθηματικά.
Ηusker Du?
Kαι θυμηθείτε πως ήσασταν ουσιαστικά, πριν οτιδήποτε αρχίσει και τελειώσει. Η συγκατάβαση ας έρθει μετά. Προς το παρόν απλά σκεφτείτε και ας αρχίσει καινούρια μέρα.
Wednesday, 5 May 2010
οχι πολιτικη στο μπλογκ ρε παιδια
με τις πολιτικες συζητησεις δεν εχω κανενα προβλημα, αλλα δεν νομιζω οτι το μπλογκ ειναι το σωστο βημα. αν διαφωνειτε πειτε το να το κανουμε εντελως μπουρδελο
φιλε πετραν, 1 και μοναδικο σχολιο στο ποστ σου. σε ποιον απευθυνεσαι? στο κομμα? στην γγ? η σε μενα σαν ψηφοφορο του κομματος? παντως το λινκ στον Ρ μια χαρα τα ελεγε, απλα και ομορφα. αμα δε σαρεσει ειναι αλλο θεμα. μην κανεις πως δεν καταλαβαινεις ομως.
Crimetime Baby

Σε πόσα δισκάδικα τον έχω προσπεράσει αυτόν το δίσκο ένας Θανάσης ξέρει. Και μάλιστα τον προσπερνάω και πολλά χρόνια - απ' το 2005 παρακαλώ. Τον άκουσα στο ράδιο σήμερα τυχαία και με έφυγε το τσαούλι σε λέω! Ο brother στο δισκορυχείον το περιγράφει ως εξής "Ένας σπάνιος συνδυασμός τζαζροκικού εξτρεμισμού και ηλεκτρονικής noise παραζάλης (το άλμπουμ είναι πνιγμένο στα bleeps και τα εφέ)".
Ζόρικος δίσκος για ζόρικες εποχές. Free jazz για δύσκολες ώρες κτλ.
