Cinematic Orchestra

Δυο ολοκαίνουρ(γ)ια κομμάτια από Cinematic Orchestra και νέο album μετά από 12 χρόνια παρακαλώ! Το album κυκλοφορεί 15 Μαρτίου. Εγώ πάντως τσίμπησα ήδη εισιτήριο για να τους δω λαιβ.

Νταραβέρι εδώ

Gwenifer Raymond - You never were much of a dancer

Νέα φίλη, blueswoman με λουκ γκοθού, δυνατή παίκτρια. Και όχι, δεν κατάγεται από το Κεντάκι, αλλά από την Ουαλία.

Mammal Hands / Shadow Work

Σταθερά απολαυστικοί.
Τα'χουμε ξαναπεί. Δις.




δοκιμή εδώ

Ólafur Arnalds - 0952

Ο Όλαφουρ και το πατρικό του σε φρέσκο κλιπ:

(μερσί Thodoris Georgakopoulos)

Mammal Hands / Floa

They break them.



@nodata

Nik Bartsch’s Mobile / Continuum

@exystence

Odi et amo baby

Στον καφέ που λες σήμερα, πέταξα τη γνωστή φράση που περιλαμβάνεται στο κλασικό εγχειρίδιο "20 λατινικές φράσεις για να κρύψετε την άγνοιά σας", και η σαρδινιώτισσα φίλη Eli με κόλλησε, λέγοντας ότι είναι ποίημα του Κάτουλλου, το οποίο είναι βασισμένο σε αρχαιοελληνικό ποίημα. Που λες ο σ. Κάτουλλος ήταν κάργα καψούρης με την Κλωδία, την οποία αποκαλούσε στα ποιήματά του Λεσβία, καθότι μεγάλος φαν της Σαπφούς. Το Catullus 85 λοιπόν της είναι αφιερωμένο σπέσιαλ. Και επειδή όλα δικά μας είναι, θα διάβασες ότι το σουξέ του επηρεάστηκε από προηγούμενο χιτάκι του Ανακρέοντα (ξέρεις, αυτός με την γνωστή επιτυχία "Ο Έρωτας πάλι με τρανό με χτύπησε μπαλντά"):

Ἐρέω τε δηὖτε κοὐκ ἐρέω,

καὶ μαίνομαι κοὐ μαίνομαι.
Το οποίο, σύντροφε καταναλωτή, τσίμπησε ο Carl Orff (ξέρεις, αυτός της δημοκρατικής παράταξης, από την γνωστή ταινία με το πράσινο σπαθί (τυχαίο;) που πετσοκόβουν, καίνε, και πηδάνε τα πάντα) και μελοποίησε στα Catulli Carmina:

Το οποίο όμως έχει μελοποιήσει και ο αγαπητός Jóhann Jóhannsson:

Μπορεί να το θυμάσαι το κομματάκι από το ντόκι Screaming Masterpiece. Το έχουν τέλος μελοποιήσει οι Omnia από την Ολλανδία, οι οποίοι παίζουν neoceltic pagan folk, σκέφτεσαι τίποτε καλύτερο; Κλείνοντας, να μην ξεχάσουμε στο ίδιο θέμα και το I love to hate you των Erasure, το οποίο έχει ισπανική βερσιόν με τίτλο Amor y Odio! Να πέσει το βίντεο παρακαλώ:

Dan Deacon - America

Πάμε ρε Γερμά σε λέω:

Το καινούργιο σε streaming. Bίκυ.

ΥΓ: Snowghost.

Robert Glasper Experiment in Black Radio

homepage
wiki
link
(check the fridge)

Ólafur Arnalds: Living Room Songs

Απ'το πολύ καλό ντόκι Presspauseplay (μερσί Τεό), τσίμπησα τον Ólafur. Μπορεί και να τον έχω κατεβάσει ήδη πριν κάποια χρόνια. Και να χάθηκε από σκληρό σε σκληρό. Ε ναι, πρεζάκια είμαστε, το παραδεχόμαστε, βουτήξαμε ολόκληροι στο βάζο με την μαρμελάδα και ανακαλύψαμε ότι ήταν άβυσσος. Δες το ντόκι σου λέω. Που λες ο Ólafur (μη τον μπερδεύεις με τον ξάδελφό του Ólöf) την προηγούμενη εβδομάδα ηχογραφούσε, βιντεοσκοπούσε και ανέβαζε από το σαλόνι του ένα κομμάτι την ημέρα. Άκου τα και κατέβασέ τα εδώ. Για να τα κατεβάσεις βέβαια πρέπει να κάνεις like, tweet, και δε συμμαζεύεται. Κι ο Ólafur πρεζάκι είναι, τι νόμιζες;

Hayali manzara

Çok kültür λέμε.

Κουλτούρα να φύγουμε

Έλα οιδίποδα, ο Θανάσης γούσταρε πολύ το Floodplain και τόγραψε σε μια 90άρα κασέττα για να τακούει σταμάξι. Το b-side όμως τούμεινε αδειανό κι γιαυτό έγραψε μερικά τραγούδια απαυτό. Κυρίως για να μην αλλάζει μεριά στην εθνική και στουκάρει.

Kronos on my mind

Κοίτα να δεις σύμπτωση. Πιο πριν σου'πα που άκουγα τις συνεργασίες Amon Tobin με Kronos Quartet, κυρίως το Bloodstone δηλαδής. Το οποίο στο box set της Ninja (είπα να κάνω ένα δωράκι στον εαυτό μου, γενέθλια είχαν) υπάρχει σε ρεμίξ από το νέο πουλέν King Cannibal. Εδώ σε ένα διόλου αδιάφορο DIY clip το οποίο φαίνεται να αρέσει και στον Βασιλιά Καννίβαλο:

Όμως μη ξεφεύγουμε, που λες αμέσως μετά στο cd ακολουθεί το Foley versions των Kronos Quartet, ελευθεριάζουσα διασκευή στο υλικό με το οποίο συνέβαλαν στο Foley Room του Tobin.
Επιστρέφοντας από τη συναυλία του σριλανκέζου σιταρωδού Pradeep Ratnayake, ο φίλος Olivier είχε βάλει στο αμάξι ένα πολύ ενδιαφέρον σιντάκι να παίζει, το κοιτάω και ήταν το Kronos Quartet - Floodplains. Διάβασε και άκου σχετικά. Γράφει η Anastasia Tsioulcas στα liner notes, “Kronos Quartet has always been interested in exploring music of our time—not just work that is aesthetically current, or even necessarily contemporaneous with our era, but music that creates a dialogue with our collective concerns and issues”. Πάρε μια γεύση με το κομμάτι που έγραψαν μαζί με τους Ramallah Underground:
Θανάση, να θυμηθούμε όταν πάμε Σαμόα, να κεράσουμε όλο το αρχιπέλαγος μπύρες.