Τους θυμάσαι Θανάση; Νέο λάιβ δισκάκι, κομματάρα βαριά κι ασήκωτη, με φίλο Μαρκ στα φωνητικά:
Από 2¨06 και μετά, άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς.
Fun fact από Wiki:
There is another band known as Dead Combo (from Finland). The Portuguese Dead Combo invited them for a small gig in Lisbon, a one-off sort of "Dead Combo Clash". The concert was named "Dead Combo vs Dead Combo".
Από τότε που τον είδαμε να παίζει με τον John Zorn, έχει γίνει ο αγαπημένος μου κιθαρίστας. Έτσι, τον ακολουθώ σε όλα του τα πρότζεκτ. Θα συμφωνήσω λοιπόν με τον Φώντα, ότι είναι ήδη από τα αγαπημένα του 2018, "ένα εκρηκτικό χαρμάνι, που σμπαραλιάζει τα πάντα
στο πέρασμά του".
Θανάση μου, τον Γκάμπορ τον αγαπάμε χρόνια. Αλλά ομολογώ ότι αυτόν τον δίσκο δεν τον είχα ακούσει και τον ανακάλυψα χάρη στη μουσική της συμπαθέσταστης ταινίας The Kids Are All Right, όπου ακούγεται το εξής:
ΥΓ: τώρα που το γιουτιούμπ έχει αποκτήσει ανεξαρτησία και παίζει μόνο του, εκεί που βάζεις κάτι προκύπτουν διάφορα άλλα, πχ εν προκειμένω γαλλικό προγκ:
Το Johnny το'χω λιώσει από Vaya Con Dios, και βρίσκεται στον ομώνυμο δίσκο τους από το 1988. Και μου ετέθη πρόσφατα το αμείλικτο ερώτημα αν είναι δικό τους ή διασκευή και δήλωσα άγνοια. Ιδού λοιπόν όλη η αλήθεια:
Το τραγούδι ξεκίνησε τη ζωή του το 1937 ως "Sanie cu zurgălăi" και το συνέθεσε ο ρουμανοεβραίος Richard Stein. Εδώ από την διάσημη ρουμάνα σοπράνο Angela Gheorghiu:
Έγινε πολύ γνωστό όμως το 1953 από τον Les Paul ως "Johnny Is The Boy For Me", με τη μόνιμη συνοδό και σύζυγό του Mary Ford στα φωνητικά και με τον χαρακτηριστικό ήχο της κιθάρας μπουζούκι-κολιμπρί:
Στο γαλλικό κοινό το τραγούδι έκανε διάσημο την ίδια χρονιά η Edith Piaf ως "Johnny, tu n'es pas un ange":
Είναι αυτή η γαλλική εκδοχή του -σε πιο swing-manouche βέβαια στυλάκι- που διασκευάζουν οι Vaya Con Dios. Ξεχάστηκε μάλιστα η αρχική προέλευση του κομματιού και αυτό αποδιδόταν πλέον στον Les Paul. Ο Stein όμως μετά από δικαστικό αγώνα κατάφερε να αναγνωριστεί ότι το κομμάτι του Les Paul ήταν copy-paste του δικού του. Δες εδώ και την Βίκυ σχετικά με musical plagiarism. Και για να ολοκληρωθεί ο κύκλος, να και το κομμάτι Vaya Con Dios (πάρε και την παρτιτούρα) το οποίο επίσης έκαναν γνωστό το 1953 οι Les Paul και Mary Ford, το κομμάτι δηλαδή από το οποίο εμπνεύστηκε το όνομά του το ομώνυμο βελγικό συγκρότημα:
Έξτρα μπόνους, τσίμπα τον Τζόνι στα ρουμάνικα από την ινδονήσια σούπερσταρ Trie Utami:
ΥΓ το κομμάτι υπάρχει και στον δίσκο των Bratsch που ελπίζω να άκουσες.
Που λες Θανάση άκουγα πρόσφατα κασετούλα με διάφορα ελληνικά και πέφτω στο εξής σόλο του Χιώτη που τα σπάει (2:30 και μετά):
Κι εδώ η φλόγα σε οργανική βερσιόν:
Άκου κι εδώ το ταξιμάκι. Κι εδώ Χιώτης και Χέντριξ (και Καζαντζίδης που θα'λεγε ο Τζιμάκος). Όπως λέει όμως και ο αξιότιμος γιουτιούμπερ σχολιαστής "έλα όμως που στα συρτάρια του Jimi βρέθηκε το "Την έδιωξα κι όμως την αγαπώ"....με την ερμηνεία του Καζαντζίδη. Φαντάζομαι πως ο λόγος δεν ήταν ο Καζαντζίδης". Ή με τα λόγια του ίδιου του Jimi, "υπάρχει ένας Έλληνας που παίζει ένα παράξενο όργανο και είναι πιο γρήγορος από μένα. Εγώ παίζω όσο πιο γρήγορα μπορώ, ο Χιώτης παίζει όσο γρήγορα θέλει". Κι εδώ κάποια βιογραφικά. Επίσης, κυκλοφόρησε σχετικά πρόσφατα η εξής βιογραφία και ταινία.
