Showing posts with label Βαλκανιζατέρ. Show all posts
Showing posts with label Βαλκανιζατέρ. Show all posts

Thursday, 6 August 2020

Evritiki Zygia / Ormenion

Δεν κόβω φλέβες, τσέκαρε πάντως. (Να το βάνεις στα παιδιά σου να φτιάσουνε κουλτούρα)



The group Evritiki Zygia was founded in 2007 by five musicians who played mostly in local festivals, their main concern being the preservation and evolution of the Thracian musical tradition. The collaboration with Teranga Beat helped this project evolve even further. Forms of arrangement different than the ones used in local feasts and festivals, were introduced giving more space to the dynamics of the instruments and allowing musicians to show both their improvisational and compositional skills. The distinctively psychedelic element of Thracian music was enhanced with the introduction of the CRB-Diamond 800 organ and the Moog, giving the whole project a hybrid sound with a unique identity. The album contains both covers of traditional songs and original compositions.





δοκιμή εδώ



Monday, 16 July 2018

Εδώ στα χίπικα που παίζουμε τα γύφτικα

Τι έγινε ρε παιδιά; The Turbans - Riders. Μου ήρθε λίγο ουρανοκατέβατο (να πέσει το βίντεο, γυρισμένο στην Γκόα):

Πολυσυλλεκτική μπαλκανοριενταλοψυχεδελική μπάντα, στα μέλη της οποίας βρίσκουμε και τον Παύλο Μαυροματάκη, ο οποίος μπορεί να σας είναι γνωστός και από Electric Litany και τους Balothizer (μα Balothizer; Μιλάτε ρε!).

Θανάση μου, το καλοκαίρι έχω να ρίξω διάβασμα και άκουσμα για να ρατραπάρω τη χρονιά. Καλά μπάνια!

Tuesday, 26 June 2012

Kαμένη γη, καμένα μυαλά

Θανάση πριν είκοσι χρόνια, είχα κασέτες. Τώρα σκληρούς, νάνους, φλασάκια, σε είκοσι χρόνια που θα'χουν ξαναβγεί τα δεντράκια ελπίζω τουλάχιστον να έχω ακόμη την ακοή μου. Και μια φλογέρα.



Έλληνα, ροζ καουμπόι, το μπόι σου μέτρα
Πόσα καμένα δεντράκια για μια μεζονέτα




Είμαι ένα φαλακρό βουνό, γη καταπατημένη






ΥΓ η απάντηση στο προηγούμενο ρητορικό ερώτημα είναι μπετά.

Thursday, 14 June 2012

Εμείς τι παράγουμε ρε Θανάση;

Ήμενα που λες στον τσαρτεριάρη τον Θαλή που μας γύρναγε από το Εστρασμπούργκο, και εκεί που έβλεπα τα γελάδια και τα χορτάρια να περνάνε δίπλα μου τρέχοντας με τρακόσα γουάντεριν πού πάμε, μπήκε στον αγαπημένο Νάνο τούτο δα το κομματάκι σε στυλ ατζέμ Πιάφ:


Sunday, 27 March 2011

Brasch - Εγνατία 406


Au pas au pas ta bouzoukia au pas quero baglama.
Ελπίζω να έχεις ήδη το άπαντο. Ο κα ου, κάνε μια αρχή.