Rammstein / Zick Zack (RMX by Boys Noize)

 Έπρεπε να συμβεί.

 

δοκιμή εδώ

Αλλάζω παιχνίδι

Θανάση μου, τσίμπα κι αυτό από σπόντα, είναι γύρω στον 1μιση τόνο, να το αφήσω;

Φάιλ άντερ μπλακοφλόυντ με τρομπετοορχήστρα. Μορ ίνφο.

Πλαστίκ Μεταλίκ

Θανάση μου, πήγαμε, κουνήσαμε ρυθμικά τις φαλάκρες μας, θυμηθήκαμε τα νιάτα μας (55 ο μέσος όρος ηλικίας), ωραία ήταν. 20 χρόνια από την Ριζούπολη, λένε τα στατιστικά. Κι όταν μερακλώσανε, για να κάνουν κέφι οι Βέλγοι, Κιρκ και Trujillo έπαιξαν και το Ça plane pour moi (αν και κρίμα που δεν μπήκε και ο Λαρς με οχτάμποτη να γίνει νταβαντούρι):

Πικς

Φιλαράκι, από φαρτστεπ τι έχεις;

Αγαπάω Andy (και δεν αγαπάω Στρίγγλεξ):

Συνεντευξούλα φρέσκια.

Is this metal?

Φρέσκο, από τον γνωστό αγαπημένο:

Βέβαια με αυτόν τον τίτλο το μυαλό σου πάει αυτόματα σε κάτι άλλο, πιο τριχωτό:

Δεν φτιάχνουν πια τέτοια βίντεα.

Μαντάρα η κουζίνα

Ο Σκαρμούτσος τον ήθελε στο Master Chef 2 αλλά τον πέταξε έξω ο Λαζάρου. Και δύο παλιές συνταγές.

Η μέρα του Σφάχτη

Θανάση το ήξερες ότι στις 6 Ιουνίου (6.6...) είναι η παγκόσμια μέρα των Slayer;

Deeper into Nintendonian

Πίσω από το genre που θα στείλει τον Θανάση στο νοσοκομείο για πλύση στομάχου κρύβεται η εταιρεία Torn Flesh Records. Το όλα-στο-μπλέντερ label απ' το Oregon του U.S. of A. τα 'χει βγάλει όλα στο σφυρί σε μια προσπάθεια να καταστρέψει τα στομάχια του κοσμάκη. Εδώ η πηγή.


Επειδής είναι πολλά σου διαλέγω τα καλύτερα απ' το πάγκο με τα σάπια:


(1) Pigshit (τα 'χουμε πει) - Ένα full LP με τίτλο All You Can Eat Buffet κι ένα split.


(2) The Capt. Kirk on LSD Experience - Λιγότερο metal, περσότερο nintendonian δισκάρα απ' όπου και το εξώφυλλο παραπάνω. Mario-Disco-Medley λέμε.


(3) The Grindcore Band Formely Known As Prince - Μεγάλοι κάφροι. Το 9 δείχνει φοβερό potential.


(4) EYETOFUK - Πιο traditional καταστάσεις. Κομμάτι διαμάντι Slowgasm.


(5) ElectronoizE - Καθαρόαιμο non-metal nintendonian. Τίτλος δίσκου From Moshpit To The Dance Floor. Τι να λέμε τώρα.


(6) elephantknuckle - Electro Cyber Grind. Είναι καλό.

Hot Genre: Nintendonian Metal

Θυμάσαι Atari Teenage Riot; Θυμήσου über-επίκαιρο σουξέ Deutschland (Has Gotta Die). Amen.

Ξέχνα genres που ήρθαν και έφυγαν σε dt - hypnagogic pop, skate folk etc. Υποδέξου τα παιδιά των ATR που τα κάνουν όλα λίμπα. Death, grind, trance, beats, bleeps, super mario fx. Όλα λίμπα λέμε! Nintendonian Metal. Όλα στο μπλέντερ! Το είδος έχει αναδείξει δυο αστέρια ως τώρα. Τους Pigshit και τους Zombie Roller Disco. Φυσικά δεν έχει κανένας κανονική full κυκλοφορία. Υπάρχει μόνο μια συλλογή με τίτλο We All Die Vol. 13. Grindcore και cybergrind του χαμού!

Ο Θανάσης πάντως έχει πάθει ζημιά. Χτυπάει φραπέδες με νερά απ' το πλυντήριο και πίνει χλωρίνες!

Through Fire and Brimstone for Ink and Paper.

Aν μου έλεγε κανείς σήμερα το πρωι που κοίταξα το tfl.gov.uk για να δω αν όλα είναι οκ με το μετρό, οτι ο Godzilla τα έκανε λαμπογυαλο στο Χιθροου, όποτε παρακαλώ σας πολίτες, μην πλησιάζετε, θα μου φαινόταν πιο λογικό από το σύννεφο ισλανδικής ηφαιστειακής τέφρας που γείωσε όλες τις πτήσεις. Δις σιτ ιζ μπίμπλικαλ, μον. Η aegean ήταν η μόνη που θα έκανε πτήση μαζί με μιά άλλη προς Πορστογαλία. Αλλά φευ-μέσα στο αεροπλάνο μας είπαν πως δεν μας αφήνουν να πετάξουμε. Ετσι κρατανε πίσω το μεγαλείο μας, καταλαβαίνετε, μπλα , μπλα, μπλα, μπλααα.

Οπότανε τί να ακούσει κανείς όταν τα πλεμόνια γεμίζουν θειάφι και οι Δαντικές εικόνες πηρουνίζουν τα οπίσθια;

When shit gets biblical?


Orphaned Land- "Mabool: The Story of The Three Lords of Seven".
Kατακλυσμός εδώ.
Aμανέδες, βιβλική καταστροφή, σύζευξη θρησκειών από Ισραηλίτικη μπαντα με δυνατά ερείσματα στον αραβικό κόσμο, βαρεια ριφφολογία και συγκινητικοί υμνολογισμοί. Καμμιά, απολύτως καμμιά, post ειρωνεία, ένας από τους καλύτερους δίσκους των τελευταίων δέκα ετών, λέμε. Aν το έβαζε άρθρο το wire, θα τ'ακούγατε ρε!

http://en.wikipedia.org/wiki/Orphaned_Land

και

υ.γ. Ξέχασα να αναφέρω τον λόγο για τον οποίο θα τα βάλω με στάχτη και οργή αύριο: Comicdom Con 2010. O συμπλογκίτης σας είναι στέλεχος και all around γκιόζης εκεί για τις επόμενες τρεις μερες, 16,17 και 18. Ελάτε για μπίρες, Τετάρτη ξαναφεύγω. Αυριο αν σηκωθεί το ρημάδι ερχομαι κατευθείαν απο αεροδρόμιο κατα τις 7.

Van Canto - a capella metal / courtesy of Togiatos

Λέγονται Van Canto και δηλώνουν ότι παίζουν a capella metal!όλα με φωνές εκτός
από τα drums. έχουν και δικά τους κομμάτια.για πολύ κάψιμο...

Aμα θες κι άλλο κάψιμο βάλε Dokaka στο youtube. Γιαπώνι που κάνει το ίδιο με
όλα τα όργανα (και φωνητικό beatbox για drums). Έχει συμμετάσχει σε δίσκο της
Bjork μαζί με Patton. Όλοι οι καμμένοι μαζί...

υ.γ.: πέτα τίποτα καλό από αυτά στο blog, καθότι εγώ δεν έχω ασχοληθεί ακόμα να
μάθω πώς κάνεις post.O Σάκκο μπορεί να εκτιμήσει.

Animals As Leaders

Ειπα να το ανεβασω, ετσι να δειξω οτι υπαρχω. Νεγρικο προγκρεσιβ αδερφια. Ρε εχω ξεχασει πως φτιαχνεται το λέι-αουτ να δειχνει το κειμενο διπλα στο βιντεο. Togiatos σε δινω στεγνα: "Αυτοί οι Animals as Leaders καλή κούραση φαίνονται,θα τους τσεκάρω,αν και ο κιθαρίστας είναι καταπιεσμένος Satriani, δεν κάνει το παιδί για brutalιές,όλο tapping και αρμονικές πετάει..."

ULVER - συνεχεια

μετα απο μια κουβεντα του φιλου togiatos ψηθικα να ακουσω τη δισκογραφια τους , απο την οποια ειχα να θυμαμαι μονο το Bergtatt. Αφου τα ακουσα , ειπα να κανω ενα ποστ γιατι ενα / δυο μπορει να ενδιαφερουν και σας που δεν ακουτε μεταλ. Απλα και περιεκτικα λοιπον.

Το Bergtatt ειναι γαματο μπλακ μεταλ.
Το Kveldssanger ειναι ενα καλο φολκ δισκακι / αξιζει.
Το Νattens madrigal... ειναι μπλακ με πολυ ξυσιμο και αν δε σας λενε σακκο σας συνιστω να το αποφυγετε.
Τα υπολοιπα 4 ειναι ατμοσφαιρικα ambient - electro - industrial - jazzοπραματα. Μου θυμιζουν λιγο απο : David Holmes-This Film's Crap Let's Slash the Seats. Νομιζω οτι το τελευταιο θα σας αρεσει.

• Bergtatt - Et eeventyr i 5 capitler (1994)
• Kveldssanger (1995)
• Nattens madrigal - Aatte hymne til ulven i manden (1996)
• Themes from William Blake's The Marriage of Heaven and Hell (1998)
• Perdition City (2000)
• Blood Inside (2005)
• Shadows of the Sun (2007)