Amazing

Grande Bella Musica

Πριν μια βδομάδα σιγοψιθυρίζαμε το υπέροχο αυτό κομμάτι, γυρνώντας στα σοκάκια της Ρώμης:

Αυτό και πολλά άλλα σημάδεψαν τις σκηνές της σχετικής ταινίας (ταινιάρα). Και διαβάζοντας για πρώτη φορά πριν λίγες μέρες το βιογραφικό του φιλέλληνα μακαρίτη συγκράτησα το εξής: In 1977, he joined the Russian Orthodox Church. Orthodox theology and Orthodox liturgical traditions became a major influence on his work. He was particularly drawn to its mysticism, studying and setting to music the writings of Church Fathers and completing a setting of the Divine Liturgy of St. John Chrysostom, the principal eucharistic liturgy of the Orthodox Church. It had been reported, particularly in the British press, that Tavener left Orthodox Christianity to explore a number of other different religious traditions, including Hinduism and Islam, and became a follower of the mystic philosopher Frithjof Schuon.^[4][5] In an interview with the New York Times, conducted by British music journalist Michael White, Tavener said: "I reached a point where everything I wrote was terribly austere and hidebound by the tonal system of the Orthodox Church, and I felt the need, in my music at least, to become more universalist: to take in other colors, other languages." The interview also reports that he "hasn’t abandoned Orthodoxy. He remains devotedly Christian."^[6]
Τσίμπα κι αυτό, από την κηδεία της Νταϊάνα, το OST της οποίας να πω την αλήθεια καθόλου δεν είχα προσέξει τότενες:

Κι έναν Σεφέρη:

Και λίγη Belleza ακόμα:

Pictures of Adolf Again

Λοιπόν με αυτό το κομμάτι έχω κολλήσει σχεδόν ένα χρόνο τώρα:

Jim O'Rourke　pictures of adolf again από De_Lorean
Διασκευή στο ομώνυμο του Bill Fay, ο οποίος μου αρέσει όλο και περισσότερο (τόσο που είχα ξεχάσει ότι είχα ποστάρει...). Άκου κι εδώ το αυθεντικό στο 8:00:

Για την γιαπωνέζικη ταινία στο soundtrack της οποίας χρησιμοποιήθηκε σου έχω επίσης πει, δες εδώ και μία σκηνή αλά Γλυκειά Συμμορεία:

That's the choice, that's the choice/

Sooner or later

That's the choice, that's the choice/

You're gonna have to make

Και ξανακλείνω με το γκόσπελ από τον τελευταίο του δίσκο:

At the end of the day

Ain't nobody else

Gonna walk in your shoes

Quite the way that you do

So be at Peace with yourself 

Revolution OS

Έλα Τάκη. Το πουστάρω για φιούτσερ ρέφερενς καιεπειδή ο χοντρός πουπίνει τα έλαια της πέτρας - και που πιο τρέντυ πεθαίνεις - δεντόξερε και λέω κιεγώ ας σπαμάρω στομπλόγκ να φύγουνε τα φλόκια και που ξέρεις μπορεί να μηντόχουν δει ούτε οι άλλοι. Έτσι είπα.

Δέστο. Και το άλλο σουκού βάλε ένα λινουξάκι στο παλιό σου λαπιτόπι. Θα γενείς άτομο περικολόζο. Καλύτερος άθρωπας μάνα μου.

Ζερβός generation next (Λάθος Ferrari)

Nightcall

Είπαμε, είναι κόλλημα:

French touch, παραγωγή από τον Guy-Manuel de Homem-Christo των Daft Punk και μιξαρισμένο από τον SebastiAn, στα φωνητικά μαζί με τον Kavinsky η Lovefoxxx των CSS. Το breakbot ρεμίξ πα μαλ νον πλου:

Το ρεμίξ αποκάλυψη είναι όμως η hair μεταλλιά:

Monty Python's Personal Best (2006)

Το βρηκα σ'ετουτο το blog.Ψαξτε το, εχει πολυ πραμμα.