Καλά εγώ θα κάνω όλα τα νοσταλγικά ποστ; Άκουσα την είδηση για τον θάνατο του Andrew Weatherall και θυμήθηκα αυτή τη συλλογή να παίζει σε γραμμένη κασέτα στο γουόκμαν στα διαλείμματα του σχολείου.
Φαντάσου ότι μέχρι σήμερα δεν είχα δει το εξώφυλλο της συλλογής. Κάπου
εκεί γύρω θα ήσουν κι εσύ και θα άκουγες drum&bass ή Iron Maiden.
Θανάση μου, πήγαμε, κουνήσαμε ρυθμικά τις φαλάκρες μας, θυμηθήκαμε τα νιάτα μας (55 ο μέσος όρος ηλικίας), ωραία ήταν. 20 χρόνια από την Ριζούπολη, λένε τα στατιστικά. Κι όταν μερακλώσανε, για να κάνουν κέφι οι Βέλγοι, Κιρκ και Trujillo έπαιξαν και το Çaplane pour moi (αν και κρίμα που δεν μπήκε και ο Λαρς με οχτάμποτη να γίνει νταβαντούρι):
Και διαβάζεις Θανάση μου ότι ο DJ Shadow ανακοίνωσε νέο άλμπουμ μετά από 5 χρόνια, που θα κυκλοφορήσει στις 24 Ιουνίου. Και συνειδητοποιείς επίσης ότι έχουν περάσει 20 χρόνια από το Endtroducing..... . Συνειδητοποιείς δηλαδή -για ακόμη μία φορά- πόσο έχεις μεγαλώσει, καθώς και ότι για τα παιδιά που γεννήθηκαν τα τελευταία 2-3 χρόνια και θα γεννηθούν φέτος (τα παιδιά της Γενιάς του House δηλαδή), το Endtroducing και η όλη φάση του τριπ χοπ θα απέχουν χρονικά όσο απείχαν για σένα τα sixties όταν γεννήθηκες...Τουτέστιν θα είναι η μουσική των γονιών τους. Πίσω στον DJ Shadow, άκου το ομώνυμο κομμάτι:
Το σαμπλάκι εδώ. Συνεργασίες με Run the Jewels, Nils Frahm και άλλους. Για να δούμε, όταν κυκλοφόρησε το πρώτο σινγκλάκι από το The Less you know, the Better, ήμασταν διστακτικοί αν θυμάσαι, για να μην πω κάγκουρες φαν έτοιμοι να κράξουν. Μετά ανασκευάσαμε. Και επί τη ευκαιρία συνειδητοποιείς γράφοντας τις γραμμές αυτές ότι έχεις ήδη καμιά δεκαριά ποστ για τον Ντιτζέη Σκιά, τα περισσότερα αρκούντως μελό και νοσταλγικά...Όσο για τον τίτλο του δίσκου, δανείζομαι από τη συνέντευξη στο Pitchfork:
"The title The Mountain Will Fall comes from a tweet Davis sent on the day he announced he was starting work on his new album. "It's like being at base camp and looking up at an unconquerable mountain; can't dwell on the difficulty, you have to just start the journey," he wrote, adding: "One step follows the next which leads the way to the next. There will be missteps but as long as the vision is whole, the mountain will fall." Συναυλίες προσεχώς στην Ευρώπη: 06-24 Strasbourg, France - Artefact Festival 07-02 Amsterdam, Netherlands - Pitch Festival 07-08 Liege, Belgium - Les Ardentes 07-14 Sesimbra, Portugal - Super Bock, Super Rock 07-16 Paris, France - The Peacock Society Festival 07-17 Benicassim, Spain - Benicassim 07-23 Cheshire, England - Blue Dot Festival 07-28 Sibenik, Croatia - Island of Obonjan Καλή ανάβαση.
Θανάση μου από τότε που βγήκε το Σαζάμ χάθηκε το φιλότιμο, ωστόσο ανάσαναν και οι φίλοι μου που είχαν βαρεθεί να τους ρωτάω κάθε κομμάτι (δυο φορές). Το Σαζαμάκι το κακόμοιρο δεν παραπονιέται, οπότε στο ταξίδι του'δωσα να καταλάβει. Σε αεροπλάνα, σε εστιατόρια, σε ξενοδοχεία, σε μπαράκια, σε ταξί, στο σπίτι του Παύλου, παντού. Στο Μπάλι κυρίως, όπου παίζουν κάποια πολύ δυνατά μπιτσόμπαρα όπως το KU DE TA:
ή το Potato Head (που έχει και πολύ ενδιαφέρουσα αρχετικτονική):
Και τα δύο μου έκαναν εντύπωση κυρίως γιατί παρόλο που ήταν "κυριλέ", "τρέντυ" κτλ κτλ, έβαζαν ό,τι μουσική γουστάρεις, ρέγκε, αφρομπιτ, φανκ, 60ς φολκ τα πάντα όλα. Για αμιγώς ρέγκε καταστάσεις προτείνω πάντως το μπιτσομπαροριζόρτ Uprising στα Φίτζια, που το έχει επισκεφθεί και ο χέβυ-ραστα-ροκ-ρεγκε συνάδελφος Jay Hoad:
Που βασικά είναι island boy:
Βέβαια η πιο ενδιαφέρουσα μουσική στο ταξίδι ήταν μάλλον η ζωντανή. Τα τζιτζίκια, οι γίββωνες και τα πουλιά στη ζούγκλα του Βόρνεο, η gamelan μουσική στο Μπάλι (και ο kecak χορός, τον οποίον όπως μου θύμισε ο Τεό έχεις δει και στο Baraka) και ο Σαμ με το γιουκαλίλι του στα Φίτζι. Πάρε μια διπλή συλλογούλα handpicked by Shazam.
Γουίντερ ιζ κάμιν δικέ μου. Από το τελευταίο της Μπέθυ, στο ψυγείο προσεχώς:
Μου θυμίζει λίγο Lamb το κομμάτι για κάποιο λόγο (ίσως επειδή ενίοτε η Lou θυμίζει την Beth) οπότε τσίμπα και αυτό:
Άντε κι ένα τελευταίο, στο ίδιο μουντ:
Θα σου έβαζα και το αυθεντικό του Yves αλλά δεν βρίσκω στο Youtube αυτή την τρομερή λάιβ βερσιόν που είχα κάποτες κατεβάσει στο Napster. Ανάμνησες. Βλαδιβοστόκ, Βλαδιβοστόκ.
Χω χω, γερνάμε ρε γμτ, Best of Shadow; Συνεντευξούλα στον Guardian με λινκ και υλικό για ψάξιμο. Μεταξύ άλλων τούτο το φρέσκο κομματάκι:
Και τούτο το όλντιγκόλντι:
Ή ακόμη κι αυτό δηλαδή, που εσύ σίγουρα το'ξερες αλλά εγώ ο άσχετος όχι (μήπως να ανοίξω επιτέλους το box set Byrds;). Επίσης πού να φανταστώ ο άχρηστος όταν πήγα για δεξίωση με τον σύντροφο Μάριο στο Σακραμέντο ότι εκεί είναι το διάσημο δισκάδικο του εξωφύλλου του Endtroducing?
Τσίμπα και νέο κομματάκι με Terry Reid στα φωνητικά:
Τα παλιά του σκρατσασκρούτσα είπαμε στο Bittorrent. Ειδάλλως παίζει και το νέο box set κυριολεκτικά όλα τα λεφτά.
Ήμενα που λες στον τσαρτεριάρη τον Θαλή που μας γύρναγε από το Εστρασμπούργκο, και εκεί που έβλεπα τα γελάδια και τα χορτάρια να περνάνε δίπλα μου τρέχοντας με τρακόσα γουάντεριν πού πάμε, μπήκε στον αγαπημένο Νάνο τούτο δα το κομματάκι σε στυλ ατζέμ Πιάφ:
Θανάση θα σου εξομολογηθώ κάτι. Τώρα που μετακόμιζα, βρήκα το διπλό Deluxe edition του Endtroducing, και βρήκα και το απλό Endtroducing που είχα ενδιαμέσως ξαναπάρει για να το έχω διπλό, καθότι το αρχικό σιντί είχε κυριολεκτικά λιώσει στο παίξιμο...Και σκέφτηκα, επηρεασμένος και από το σινγκλάκι I gotta rokk, ότι χλωμό να ξαναγοράσω δίσκο του DJ Shadow, let alone τρεις φορές τον ίδιον...
Και να που κυκλοφόρησε στην μπλογκοπιάτσα ο καινούργιος του δίσκος. Στον Νοντάτα τα σχόλια από κάτω ήταν μάλλον αρνητικά και λέω ωχ, να'τη η παντόφλα, θα μείνω με τις 145 εκδόσεις του Endtroducing. Ε λοιπόν ο σάπιος οπαδός διαψεύστηκε. Και ο Σκιώδης Ντιτζέης μας έδωσε έναν πολύ καλό δίσκο. Και όταν λέω καλό δεν εννοώ ότι έχει 1-2 καλά κομμάτια, αυτά τα είχε και το Outsider ("This time" anyone?). Εννοώ ότι τα περισσότερα κομμάτια του δίσκου είναι καλά, μπορεί να μην παθαίνεις την πλάκα σου (με τι άραγε μπορείς να πάθεις την πλάκα σου το 2011), αλλά τα ακούς ξανά και ξανά με ενδιαφέρον. Σε μια γλήγορη ακρόαση ξεχώρισα τα Redeemed, Sad and Lonely, (Not So) Sad and Lonely, Scale it Back, Stay the Course, I've Been Trying, Enemy Lines, Warning Call, Run for Your Life, Give Me Back the Nights, σχεδόν όλα δηλαδή εκτός από αυτά που είχαν ψευτοκυκλοφορήσει μέχρι τώρα, λες και ήθελε να βγάλει πρώτα τη δευτεράτζα ως teaser και να κρατήσει τα καλά για την κυκλοφορία του δίσκου...
Διάβασε και μια πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε ο Shadow στο Pitchfork. Άκου εδώ το πολύ καλό Redeemed που το άκουσες ζωντανά στο Rockwave, αν μη τι άλλο ξανάκου το για τις ατάκες της τύπισας στο κινητό...
Κι εδώ το απαραίτητο sample, καθότι ο σάπιος οπαδός δεν έχει καμία τσίπα και με τη μία αρχίζει το ξεκατίνιασμα:
Μπορείς να ακούσεις ολόκληρο τον δίσκο στο μέγιστο αυτό ρώσικο προγκ μπλόγκι. Κι εδώ ο καλός ούγγρος DJ Palotai σε φρέσκο μιξ που περιέχει και πολλά από τα καινούργια του Shadow. Δωράκι μπόνους το (Not So) Sad and Lonely, αλλά από Ohio Players. Extra credit στον Shadow επίσης γιατί έκανε shop-placing βινύλια με κομμάτια του σε δισκάδικα.
Συμπέρασμα: ο καινούργιος δίσκος είναι καλός και θα τον ακούς ευχάριστα για αρκετό καιρό. Έχει κομμάτια τόσο διαφορετικά μεταξύ τους που πάλαι ποτέ κατηγοριοποιήσεις του στυλ "hip/trip/abstract hop-electronica-turntablism" ακούγονται πλέον αστείες. Βέβαια δεν είναι Endtroducing. Αλλά νοσταλγέ του ροκ εν ρολ, τότε ήταν 1996. Τότε δεν υπήρχε youtube, soundcloud, ούτε και χιλιάδες μπλογκ να ξεκατινιάζουν κάθε προντιούσα και να σου προσφέρουν απλόχερα και το τελευταίο δυσεύρετο sample που κάποτε έψαχνες για χρόνια. Τότε δεν είχες τρεις σκληρούς με μουσική, τότε αγόραζες το Endtroducing στο Happening. Τώρα δεν υπάρχει Happening...Τελικά ίσως, the less you know, the better.
Μεγάλωσε και η Candice που λες. Και τα φιλαράκια της της έφτιαξαν σούπερ βιντεάκι με ευχές και φωτό από το καλοκαίρι, με soundtrack αυτό το γαλλικό κομματάκι που είναι πολύ γλυκούλι:
Hello, hello, I take you on a trip. Παίρνουν και βραβείο τίτλου για το άλμπουμ.
Oi gem των Cock Sparrer που ανακάλυψα χθες το βράδυ χορεύοντας ροκαμπιλιές με stag παρεάκι ντυμένο στα χαβανέζικα:
Το χιτάκι τους "England Belongs to Me" το χρησιμοποιεί για την είσοδό του στο ρινγκ ο πάνκης πολεμικός τεχνίτης UFC Dan 'The Outlaw' Hardy:
Βίκυ: Hardy is a fan of hardcore, punk ,metal and rap music and is affiliated with the Nottingham-based extreme metal record label Earache Records. His favorite hardcore bands include Earth Crisis, Madball, and Blood for Blood. He has collaborated with Deathwish Records in releasing Blood for Blood / Dan Hardy shirts, as well as a hoodie.
Δωράκι, ομώνυμο άσμα του Bowie. Απλή συνωνυμία:
Pete Townshend στην κιθάρα. Psychodelicate girl, come out to play. Άντε και στα δικά σας.
Στον δρόμο, διασχίζοντας τη βουνοθάλασσα μεταξύ Κλεισούρας και Αβγού, ο Σούπιος παίρνει την εκδίκησή του από την Γερμανική αυτοκινούμενη μηχανή για όλα τα martyric villages τριγύρω, και μπαίνει τούτο το κομματάκι:
