A midi, ils frappent dans le bureau, je compte les coups

Που λες, Θανάση μου, πέτυχα στην Κομισιόνε την Μαρία σήμερα και τα λέγαμε, και μου'πε να ποστάρω κάτι για την περίσταση, γιατί δεν την παλεύει με τα ψάρια και έχει πήξει.

Βαγγέλη

Ο Βαγγέλης δεν τη πάλευε στη βουλή από παλιά - λες να τον πίεσαν οι δικοί του να γίνει βο(υ)λευτής ;)
Γι' αυτό μάλλον το 'ριξε στο φαΐ. Και το γυμναστήριο ήταν τόσο κοντά...

Το Μανιφέστο των Tags

80s (3) 90s (6) acid house (1) alternative rock (3) Ambient (2) Athens (4) balearic (1) blues (4) book (1) brasil (2) breaks (3) calypso (1) canada (1) compilations (1) comrades (3) concerts (7) covers (4) crust (1) deutsch (3) disco (6) documentary (1) downtempo (2) dream pop (5) drumNbass (1) dub (2) Electronic (23) epic (1) Experimental (2) films (4) folk (9) French (7) funk (5) fusion (2) garage (1) gay (1) greek (25) hardcore (2) henry mancini (1) hipster shit (5) hollywood babylon (2) house (1) hydrahead (1) Internet (3) italia (1) jazz (7) john "speedo" reis (1) judge dredd (1) kitsch (2) kraut (4) latin (2) lists (1) live (5) lounge (1) mashups (1) metal (4) minimal (1) misc (6) mixed (3) mos (1) mpala (4) musicals (1) must (2) news (4) next big flop (4) nightlife (2) no wave (1) noise. (1) Nordic (1) oldies but goldies (4) out of print (11) politics (2) pop (2) post punk (2) posters (1) powerviolence (1) press (2) psychedelic (16) punk (13) queercore (2) radio (1) records (49) rock (20) sludge (1) soul (2) Soundtracks (5) stoner (1) surf (1) theremin (1) trash (6) Turkey (1) Twra ti tag na balw mou lete? (3) Very special songs (7) video clips (30) world (2) Διαμάντι (11) Διαμάντι (Λιτσα) (1) ΕΠΟΣ (4) κάψιμο (15) καλτ (16) κατσαπλιάνκ (3) μαγνητικός τομογράφος (2) μπουτλεγκ (1) σουτιεν (1) φιάσκο (7) ψυχεδέλεια (3)

Ρε σύντροφοι σοβαρευτείτε, τι σας έπιασε πάλι; Τα tags έχουνε μια πρακτική χρησιμότητα: βάζω κάτι και μετά από κάποιους μήνες μπορώ να το ξαναβρώ ψάχνοντας στις ετικέτες. Δεν με νοιάζει τι θα γράφει η ετικέτα, αλλά αν κάθε post έχει και 2-3 νέα tags δεν με βοηθάει να βρω οτιδήποτε. Πριν κάποιο καιρό έσβησα καμιά 15αριά άχρηστα tags, τώρα θα πρέπει να προβώ σε νέα μέτρα. Γι' αυτό λέω κάντε το από μόνοι σας καλύτερα, για να μην δρω ως η αυθαίρετη εξουσία του αδμινιστράτορα με το μπλάνκο και το μαστίγιο. Πειθαρχία σύντροφοι, μόνο έτσι θα ξεπεράσουμε την κρίση.

Εκ του ΔΝΤ

Jesus Blood

Άκουγα λοιπόν που λες αυτό το κομμάτι σε μια συλλογή που είχε στείλει κάποτες ένας από τους συμπλογκίτες, με διάφορες περίεργες συνεργασίες του Cave και του Waits. Τι καλύτερο για τη γνωστή διαδρομή Γαύριο-Άνδρος. Και πέφτω σε αυτό το κομμάτι, που σίγουρα το είχα ξανακούσει, αλλά αυτή τη φορά κολλάω, τι σκατά είναι αυτό μου λες;



Ψάχνοντας λοιπόν βλέπω ότι είναι ένα κομμάτι του 1971, του Gavin Bryars, ο οποίος στη διάρκεια των γυρισμάτων μιας ταινίας του Alan Powers άκουσε έναν άστεγο γέρο στο Λονδίνο να το τραγουδάει. Ακούγοντας την ηχογράφηση διαπίστωσε ότι ήταν μια σχεδόν τέλεια λούπα και αποφάσισε να προσθέσει τη δική του ενορχήστρωση προσπαθώντας να σεβαστεί όσο το δυνατόν περισσότερο την αίσθηση που άφηνε το τραγούδι. Κυκλοφόρησε το 1975 στην εταιρεία του Brian Eno, στο δίσκο του The Sinking of the Titanic, ενώ ο άγνωστος τραγουδιστής δεν έζησε για να ακούσει την εκτέλεση. Πολύ αργότερα, το 1993, κυκλοφόρησε και ο δίσκος Jesus Blood Never Failed Me Yet με τη συνδρομή του Tom Waits. Λίγο άσχετο αλλά και σχετικό, το Sinking of the Titanic σαμπλαρίστηκε από τον Aphex Twin, στο κομμάτι με τίτλο Raising the Titanic. Ιδού και αυτό:

Shots In The Dark: Surf The River Of Darkness.

Kαι μιας και υπάρχει η πρεμούρα για κυλίσματα σε πατώματα αλλά δεν πρόκειται να υλοποιηθεί άμεσα η προοπτική, πριν το ξεχάσω για πααάντα, να και μια καταπληκτική συλλογή/tribute στον Ηenry Mancini με σερφ/πανκ/lounge διασκευές σε γνωστά άσματα συν theremin χαιδολογήματα και εξώφυλλο με τη Rose McGowan πριν την σπιλώσει ο Μarilyn Manson, πριν αντικαταστήσει τρόπον τινά την Σανον Ντοχερτυ/Μπρέντα στο Charmed και πριν αντικατασταθεί φιλμικά το πόδι της με πολυβόλο. Θυμάμαι σαν χτές να το πετυχαίνω πανάκριβο σε ράφι του Ηappening και να περιμένω να το αγοράσει κολλητός για να το γράψω σε κασέτα. Highlight η διασκευή στο Touch Of Evil από τους έτσι κι αλλιώς αγαπημένους Man...or Astro-Man? από τους οποίους και το κάτωθι video πολύ κοντά στην αισθητική, την ώρα και την διάθεση που φευγαλέα θωπεύουμε, ψηλαφίζουμε, αγαπητοί μου. Καληνύχτα.



A ναι, εδώ!

Drive Like Jehu: Screams In The Night

Moνωτική ταινία πάνω σε τρίχα. Καπου εκεί μετά τους Rites Of Spring, κατι στενά δίπλα στους Fugazi και σε καλύτερη γειτονιά από τους Quicksand, κροτάλισαν, σύρθηκαν και ξεψύχισαν. Ο κιθαρίστας John "Speedo" Reis έφερε πιο κοντά τους Rocket From The Crypt του στην mainstream επιτυχία και στο ατόφια ζωογόνο παρτάρισμα, αλλά είναι αμαρτία να προσπερνά κανείς τους δύο δίσκους των Drive Like Jehu. Το ομώνυμο (91) εδώ και το Υank Crime (94) εδώ.

Σπόροι για Refused, Snapcase και καλό ποσχαρκόρ γενικά. Και τέλειοι δίσκοι για πατώματα, μικρές ώρες και άδεια μπουκάλια.



Επόμενες φορές για Pitchfork, Rocket From The Crypt, Hot Snakes. Yπόσχομαι, όλα αξίζουν.

MC Yinka - Αλάνα

Τι Λάγος τι Πόρτο Λάγος. Μάλλον τελευταίος τον έμαθα τον Μανώλη. Ωραίο τραγουδάκι, ωραίο και το κλιπάκι. Εδώ τα λοιπά.

Μια καλή κριτική εδώ.

δυο σε ένα

ο μαξ μίξαρε μοσ και νταπ, ιδού for free.
δες και το τζειντιοχεντ.


συνέχεια με την ταινία που λογικά στην εποχή της προκάλεσε τα κοινωνικά αντανακλαστικά με το θέμα ταμπού που έθεσε και έθιξε. Στα πρώτα του βήματα και ο δελαπόρτας, μετέπειτα βιογράφος του έθνους.

Have one on me

Διάβαζα χθες ένα όμορφο άρθρο του Γιάννη Πετρίδη και δεν μπόρεσα να αντισταθώ. Δεν έχω προλάβει να το ακούσω, αλλά είμαι σίγουρος ότι η Joanna δεν θα μας απογοητεύσει.

Man Is The Bastard!

Για να αντισταθμίσω την κάτωθι φλωριά και για να μην κατευθύνω άλλο οργή προς φύση και λοιπούς μεταφυσικούς παράγοντες (τον Γκοτζίλα, την Ισλανδική Ηφαιστειακή Τέφρα, το Κάρμα κτλ.) ποστάρω κάτι που θέτει τα πράγματα στην σωστή τους βάση:

Ατρόμητα βίαιο comp, με επτάιντσα, το sum of the man lp , μπάσο-ντράμς μπροστά, punk blasts, sludge κοψίματα, noise ηχόχρωμα, σκατοψυχιά, πολιτικοκοινωνικά (sic) ερείσματα, 91 με 97, όρισαν το subgenre power violence. και πιονέρισαν ουσιαστικά! Τους βρίσκετε εδώ . Σήμερα αφού δεν πετάω, πάω να δω Amps For Christ του Barnes των MITB που λογικά είναι αδύναμο, χίπικο, φολκονοιζικο λαηβ αλλά παίζουν σε μια pub που έχω να παω χρόνια στο stockwell και γιου νοου λετς κιπ ιτ αντεργκραουντ εντ ολ δατ σιτ ναπούμε. (το Wire τί λέει γι'αυτούς, τους συγκρίνει με τίποτα Charalambides, what's the deelio ε;)

UPDATE:

I am afraid that tonight's show has been cancelled because Amps for Christ are stranded in Portugal as a result of the volcanic ash cloud.

They have been trying hard to make alternative travel arrangements, and we've had our fingers crossed it might work out, but unfortunately there's no way they can get to London.

Those of you who have bought tickets can obtain full refunds from Wegottickets.com. Our apologies to all of those who were looking forward to this show - we're gutted too!

ΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!
Tί αλλο θα γίνειιιιιιιιι; H τέφρα τα χει βάλει μαζί μου προσωπικά! Θα σε νικήσω καταραμένηηηηηηηηηη!