Γα-μά-τος

Μην παραπονεθείτε που δεν σχολιάζω αλλα δεν έχω λόγια. Θα δείτε και εσείς

αϊ μήτρης

Dio πόρτες έχει η ζωή

Άνοιξε μια και βγήκε. R.I.P.

Portishead - Live Concert Prive, Studio 104, La Plaine Saint Denis, Paris (May 3, 2008)

apo edw to link (megaupload, 1 file)

Rodrigo Leao & Cinema Ensemble

Όταν ακόμα δεν μπορούσα να οδηγήσω και καθόμουν στο πίσω κάθισμα, περνούσα τις ώρες στις εθνικές οδούς χαζεύοντας τις κασέτες που είχαν οι γονείς μου, τους έδινα να βάλουν εκείνες που μου άρεσαν, δεν ήταν και πολλές εξάλλου, καμιά δεκαριά. Αργότερα, όταν με άφηναν να κάθομαι στο τιμόνι του αυτοκινήτου, καθόμουν με τις ώρες και ξανάκουγα τις αγαπημένες μου κασέτες με την ησυχία μου. Είναι λοιπόν κάποιες από αυτές που δεν θα τις ξεχάσω ποτέ, καθώς τις έχω ακούσει εκατοντάδες φορές, τις είχα μάθει τότε απ' έξω σχεδόν, Leonard Cohen, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Ρωμαϊκή Αγορά, Λιλιπούπολη, κ.α. πολλά. Ένας από αυτούς ήταν και ένας Πορτογάλος, που είχα σχεδόν ξεχάσει και τον ξαναθυμήθηκα χρόνια μετά, όταν έψαχνα απεγνωσμένα τι να κατεβάσω από το ίντερνετ. Ήταν το πρώτο άλμπουμ του Rodrigo Leao, βασικού μέλους των Madredeus.

Και τώρα, ένα ήρεμο κυριακάτικο απόγευμα στα όρια της σήψης, παίρνω ένα μέιλ από το φίλο Ρασταγιάπη, που ρωτάει αν ξέρω τον Rodrigo Leao και τον τελευταίο δίσκο του. Τον ξέρω, λέω σαν να μιλούσα για κάποιο παλιό φίλο, και βυθίζομαι στην ακρόαση. Η κυρά δίπλα μου διαμαρτύρεται, τι μαλακίες είναι αυτές, που έχει ξεπέσει o Stuart Staples και ο Neil Hannon, αλλά εγώ δεν πτοούμαι καθόλου. Σου προτείνω όμως καλύτερα να ψάξεις τίποτα παλιότερο.
Πάρε αυτό για teaser.

Deeper into Nintendonian

Πίσω από το genre που θα στείλει τον Θανάση στο νοσοκομείο για πλύση στομάχου κρύβεται η εταιρεία Torn Flesh Records. Το όλα-στο-μπλέντερ label απ' το Oregon του U.S. of A. τα 'χει βγάλει όλα στο σφυρί σε μια προσπάθεια να καταστρέψει τα στομάχια του κοσμάκη. Εδώ η πηγή.


Επειδής είναι πολλά σου διαλέγω τα καλύτερα απ' το πάγκο με τα σάπια:


(1) Pigshit (τα 'χουμε πει) - Ένα full LP με τίτλο All You Can Eat Buffet κι ένα split.


(2) The Capt. Kirk on LSD Experience - Λιγότερο metal, περσότερο nintendonian δισκάρα απ' όπου και το εξώφυλλο παραπάνω. Mario-Disco-Medley λέμε.


(3) The Grindcore Band Formely Known As Prince - Μεγάλοι κάφροι. Το 9 δείχνει φοβερό potential.


(4) EYETOFUK - Πιο traditional καταστάσεις. Κομμάτι διαμάντι Slowgasm.


(5) ElectronoizE - Καθαρόαιμο non-metal nintendonian. Τίτλος δίσκου From Moshpit To The Dance Floor. Τι να λέμε τώρα.


(6) elephantknuckle - Electro Cyber Grind. Είναι καλό.

Shako get Down With The Philly Sound

Αφού καθαρίζει ο Dimitri ρε συ, που να κουράζεσαι τώρα.

Dimitri from Paris presents "Get Down With The Philly Sound" from BBE Music on Vimeo.

Hot Genre: Nintendonian Metal

Θυμάσαι Atari Teenage Riot; Θυμήσου über-επίκαιρο σουξέ Deutschland (Has Gotta Die). Amen.

Ξέχνα genres που ήρθαν και έφυγαν σε dt - hypnagogic pop, skate folk etc. Υποδέξου τα παιδιά των ATR που τα κάνουν όλα λίμπα. Death, grind, trance, beats, bleeps, super mario fx. Όλα λίμπα λέμε! Nintendonian Metal. Όλα στο μπλέντερ! Το είδος έχει αναδείξει δυο αστέρια ως τώρα. Τους Pigshit και τους Zombie Roller Disco. Φυσικά δεν έχει κανένας κανονική full κυκλοφορία. Υπάρχει μόνο μια συλλογή με τίτλο We All Die Vol. 13. Grindcore και cybergrind του χαμού!

Ο Θανάσης πάντως έχει πάθει ζημιά. Χτυπάει φραπέδες με νερά απ' το πλυντήριο και πίνει χλωρίνες!

TUS - εδώ ο κόσμος καίγεται

Ρε Γερμά, εμείς θα τα ανακαλύπτουμε εδώ στην ξενιτιά;

Προσοχή στον funky χασάπη στο 2:08.
Δε με νοιάζει αν πεινάνε τα παιδάκια στην Ουγκάντα
Αφού η γκόμενά μου έχει Louis Vuitton και Prada
Το κομματάκι δωρεάν στο site του Tus.

Chic Freak: Slash

Με αφορμή τα dj ιδιαίτερα στον Shako, άκου πώς κλαίει ο μπαγλαμάς: