Where the Hell is Matt?

Matt's site
Wiki

Κάλλιο αργά παρά ποτέ: Auto-Tunes the News

Κοίτα να δεις τι μαθαίνει κανείς:

Keep them coming:

Gregory Brothers.

Pomegranates: Mohammad Nouri

Θανάση σε περίπτωση που δεν την πρόσεξες στα σχόλια, σου εφιστώ την προσοχή στη συλλογή αυτή με περσικά nuggets, ή αν προτιμάς ρόδια. Ένα δείγμα:

Ο Mohammad Nouri ήταν ένας από τους πιο αγαπητούς ιρανούς τραγουδιστές, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Ιούλιο. Ένα από τα πιο γνωστά του κομμάτια ήταν το παρακάτω:

Κι ένα χαρακτηριστικό βίντεο με το κοινό να τραγουδάει κατά την κηδεία του:

Ζαχαρίας

Γενικά ο Ζαχαρίας όταν δεν είναι οργισμένος με τη μηχανή του προτιμά να είναι λιοντάρι για μια μέρα παρά πρόβατο για χίλια χρόνια. Που είναι σωστό και φρόνιμο, δε λέω. Αλλά αυτό το παιδί έχει τα νεύρα του από πέντε χρονώ. Κοίτα 'δω που βγάζει τα μέσα έξω.



Του τόχει πει κι ο Θανάσης ότι πρέπει να ηρεμήσει και ο καημένος ο Ζαχαρίας κάνει απόπειρες κοινωνικοποίησης με άλλους μουσικάντηδες για να ξεπεράσει τα νεύρα του. Μόλις δει όμως μικρόφωνο φουντώνει.

Σεσμπαχτσέ

Λέλουδο από το Σεσμπαχτσέ που εφέτος αναστηλώθηκε. Μπουκετάκι με αποξηραμένα σουξέ τσε ένα φρέσκο.

Ten Ragas To A Disco beat: it began in India

Θανάση καλό είναι πού και πού να περνάς από σουπερμαρκετσιντάδικα. Βλέπω που λες το cdάκι και λέω για να το σημειώσω. Αποκάλυψη από το 1982. Ξεκινά σαν Walter/Wendy και μετά επιτέλους η goa trance αποκτά το απαραίτητο ιστορικό βάθος και τις πραγματικά ινδικές ρίζες που πάντοτε ήθελε.

Αρθράκι εδώ.

ο κλασικός ο σκύλος ο έλληνας...

...επιδεικνύει ευθαρσώς το τι εστί ελληνική μαγκιά...


με έχει πιάσει λίγο η μαλακία,αλλά τι να κάνεις; Αν δεν σαλπάρουμε,θα σαλτάρουμε...

Πότε θα πάω κι εγώ στο Bamako;

Καμιά φορά με πιάνει μια νοσταλγία και ψάχνω τι κάνουν οι παλιοί μου ήρωες. Ένας από αυτούς είναι και ο Chris Eckman των Walkabouts. Κάθε φορά τον βρίσκω να κάνει κάτι περίεργα πρότζεκτ, άλλοτε πειραματιζόμενος με ηλεκτρονικούς ήχους, άλλοτε με τη σερφ της Σλοβενίας. Τώρα τον βρήκα παρέα με τον Chris Brokaw (των Codeine) και τον Hugo Race των Bad Seeds να κόβουν βόλτες στο Φεστιβάλ της Ερήμου και να βγάζουν δίσκο μαζί με τους Tamikrest, φίλους των Tinariwen. Το αποτέλεσμα φυσικά είναι πολύ ενδιαφέρον ιδού και ένα δείγμα της δουλειάς τους.





Φυσικά δεν είναι οι πρώτοι δυτικοί μουσικοί της ποπ που έφυγαν σε αναζήτηση της περιπέτειας της ερήμου και ζήλεψαν από τον ήχο του πατέρα Ali Farka Touré. Ένας άλλος που το έκανε νωρίτερα ήταν ο Damon Albarn, ο οποίος έβγαλε το 2002 τον δίσκο Mali Music μαζί με μουσικούς όπως ο Tony Allen και τον Toumani Diabate.

Χουζ γιορ ντάντυ ρε

Λες; Ο Κουίκ είναι ο πατέρας του Karate Kid; Δε ξέρω ρε φίλε.

Ποιο το περιεχόμενο των ποιημάτων;

Άκουγα τούτο το άσμα σήμερα και θυμήθηκα τον αδερφό Αντονιόνι. Από το άλμπουμ Μη μου τους κύκλους τάρατε