Όταν πρωτοάκουσα το όνομα λέω τι ποζεράδες είναι αυτοί και τους αντιπάθησα πριν τους ακούσω. Αλλά ακούγοντας σιγά σιγά τα κομμάτια τους και διαπιστώνοντας τη γκάμα των επιρροών τους και της μουσικής τους, άρχισα να τους συμπαθώ.
Και τελικά ξέρετε τι; Δεν είναι ούτε τέρατα ούτε folk.
Ασύλληπτο φρικ-άουτ του Βαγγέλη με τίτλο The Dragon. Είχαν κάτι μανούρες με την δισκογραφική τους τότε - το 1978 - και σταμάτησαν την εκτύπωση του δίσκου. Ως εκ τούτου θεωρείται ανεπίσημη κυκλοφορία. Παρ'όλα αυτά πρόλαβαν και βγήκαν μερικές κόπιες στην αγορά οι οποίες φυσικά εξαντλήθηκαν. Από τότε έπαιξαν κάτι σάπιες επανεκδόσεις αποδώ και αποκεί αλλά είναι out of print εδώ και χρόνια. Μουσικά ο δίσκος είναι τρελλό φαρ-άουτ τζαμάρισμα - 3 μεγάάάλης διάρκειας κομμάτια έχει όλα και όλα.
Ψαρωτικό project με Moe Tucker (...έλα τώρα που δεν θυμάσαι) και Sun City Girls. Το γράψανε το 83, το κυκλοφόρησαν το 95 και το ονόμασαν Paris 1942. Όπως λέει και η συνάδελφος "very VU styled for the first few numbers and then it just gets darker and more stoned".
Ντουέτο από την Ιταλία. Σαν να κλείστηκε ο David Guetta με τους Slipknot στο ασανσέρ. Ελπίζω να έρθει γρήγορα η Πυροσβεστική. Ο Shako καλείται να τοποθετηθεί ως προς τις venom μάσκες. Το εξώφυλλο του νέου δίσκου τους, Romborama, υπογράφει ο Tanino Liberatore, ο οποίος βλέπω ότι έχει κάνει και εξώφυλλο του Zappa. Το ότι έχουν μιξάρει μεταξύ άλλων Metallica δεν ξέρω αν θα τους κάνει πιο συμπαθείς στους μέταλ συναδέλφους ή μάλλον πιο απεχθείς. Σε κομματάκια όπως αυτό, πάντως, φαίνονται οι κλασικές αλλά και πανκ καταβολές του ενός από τους δύο, Bob Rifo.
Fidget House? Έλεος. Και ως regional scenes έχουν βάλει Malia και Kos. Δεν έφτασε η χάρη του genre στην Kalymnos;
Bonus post: Δωράκι ένα ακόμη από Daltons και διαμαντάκι από τον Βλάσση (που ζει στο Περού) εδώ σε κέφια Χατζή. Όλα αυτά χάρη στην εξαίρετη δουλειά του συναδέλφου Ataktos751. Από το soundtrack της ταινίας ''Η ΣΤΡΟΦΗ'', όπως μας πληροφορεί.
Ο Vangelis έχει αρχίσει να πειραματίζεται με τον ιάπωνά του:
Και για να μην ξεχνιόμαστε, trivia από το βιογραφικό του Teo (όχι εσύ Ζεν, ο άλλος):
1965 Οι Φόρμινξ (αποτελούμενοι από τον Βαγγέλης Παπαθανασίου και τον αδελφό του, Νίκο), του προτείνουν να γυρίσει μια ταινία που θα προωθούσε την περιοδεία τους στην Αμερική. Τότε, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, κάνει και το πρώτο γύρισμα στη Θεσσαλονίκη, στο Παλαί ντε Σπόρ, σε συναυλία του συγκροτήματος, με 8.000 θεατές. Η περιοδεία ματαιώθηκε και οι «Φόρμινξ» δεν ολοκληρώθηκαν ποτέ.
Κι εδώ, εκπροσωπώντας την Κύπρο στο Historical Song Contest 1964 (;;;). Παρουσιάστηκαν τρίτοι, μετά τον Dylan (!!!) και τον κολομβιανό σουπερστάρ Oscar Golden με το σουξεδάκι Zapatos de pom pom. Βγήκαν δέκατοι στην τελική κατάσταση, τους πέρασαν ο Μίκης (5ος) και η Françoise Hardy (4η)...
