Μα τι πίνουν ρε Θανάση;

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ.
Εν προκειμένω ο Θανάσης είναι ένας:

Και τα μωβ μολύβια ζωγραφίζουν μίλια

Φρέσκο πράμα. Shara της Αθήνας; Θα δείξει. Εύγε.

Κάλλιο να πάμε όλοι μετανάστες

Δες κι αυτό.

Η ζωή είναι μαγκιά

Ο βάρδος Ιωνάθαν Ιερεμίας: A solitary man

Όπως μπαίνεις το δεύτερο.

Dub FX

Η ΓΟΥΒΑ ΡΕΚΟΡΤΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΡΕΙ ΜΕΤΕΓΡΑΦΗ.

Ο Μαρξ ζει και σπέρνει εφιάλτες

Αφιερωμένο στον Μάικ, δεν ξέρω πώς του ξέφυγε. Από ταβέρνα της Βραζιλίας.

Ποστάρω πάλι από ανάγκη

Έλα ρε Θανάση. Με έχουν φάει η μπάλα, τα ξίδια και η παραπληροφόρηση. Sorry να πούμε. Λοιπόν, φορτώνω δίσκους - σκληρούς και βινυλίου - γιατί φεύγω Gast-Arbeiter και βρήκα αυτό. Και εντελώς τυχαία το άκουσα και στο ράδιο ψες. Και πάλι εντελώς τυχαία μου έστειλε ο Dindon κάτι links προψές. Πρωτότυπο δεν το λες αλλά είναι καλό. Και το καλό να λέγεται κ.Συνταγματάρχα. Και επειδής πλησιάζουν μέρες 68 (!?!) πάρε και το Los Yorks 68. Και θέλω επίσης να πω ότι τα ξύδια εγώ με ύψιλον τα γράφω αλλά το auto-correction έχει έντονα παρεμβατική συμπεριφορά και θα το ξηλώσω σενιόρ.

Ólafur Arnalds: Living Room Songs

Απ'το πολύ καλό ντόκι Presspauseplay (μερσί Τεό), τσίμπησα τον Ólafur. Μπορεί και να τον έχω κατεβάσει ήδη πριν κάποια χρόνια. Και να χάθηκε από σκληρό σε σκληρό. Ε ναι, πρεζάκια είμαστε, το παραδεχόμαστε, βουτήξαμε ολόκληροι στο βάζο με την μαρμελάδα και ανακαλύψαμε ότι ήταν άβυσσος. Δες το ντόκι σου λέω. Που λες ο Ólafur (μη τον μπερδεύεις με τον ξάδελφό του Ólöf) την προηγούμενη εβδομάδα ηχογραφούσε, βιντεοσκοπούσε και ανέβαζε από το σαλόνι του ένα κομμάτι την ημέρα. Άκου τα και κατέβασέ τα εδώ. Για να τα κατεβάσεις βέβαια πρέπει να κάνεις like, tweet, και δε συμμαζεύεται. Κι ο Ólafur πρεζάκι είναι, τι νόμιζες;

Μάργκαρετ 667

ΥΓ σόρυ για την καταστρατήγηση των κανόνων, αλλά ήταν παιζόμενο το μπιριμπάκι.