YMCA

YMCA λέμε. Εδώ, εδώ και εδώ. Food for thought άπειρο.

Φορ Τετ

Απαρηγόρητος ο Θανάσης που 'χασε η Γερμανία ψες, δεν έκλεισε μάτι. Κι είδε το χάραμα ακούγοντας Φορ Τετ για' δεν έβρισκε το NEU!

Κι άλλα για το καλοκαίρι

Τα πλήκτρα τα μαύρα δεν θέλουν αντηλιακό. Φάκιν έι ασάλιωτο του τρία.



Σκουπιδομάνα σου κάνω δώρο μπλουζάκι για το καλοκαίρι, για να κάνεις ντρίμπλες στις αμμουδιές.



© topakas

Ένας δίσκος για το καλοκαίρι

Δεν βιάζομαι να τον χαρακτηρίσω δίσκο της χρονιάς, διότι κινδυνεύω να φάω γιούχα, αλλά άκουσέ το και πες μου κι εσύ τη γνώμη σου. Από το πρώτο άκουσμα το ένα τραγούδι ανταγωνίζεται το άλλο και δεν ξέρω ποιο να προτιμήσω. Κολασμένο blues-rock εν έτει 2010, είναι δυνατόν; Και όμως είναι και λέγονται Black Keys.

Διασκεδαστικότατο και τούτο το βίντεο, κυρίως για το κείμενο που το συνοδεύει.

(Μερσί Αντουάν)

συνταγές για πολύ βαριά φαγητά...

Ξάδερφε,

η τύπισσα είναι μεταλλού μαγείρισσα.έστειλε mail σε μπάντες και ζήτησε
συνταγές από τη χώρα τους.Απάντησαν πολλοί και διάφοροι και τα πιάτα έχουν
cult ονoμασίες όπως Βull Testicle Surprise και άλλα ωραία.

υπάρχουν και 3 ελληνικές συμμετοχές.Ο Μagus Vampyr daoloth (Necromantia,Thou
Art Lord,με συμμετοχή σε Rotting Christ) μαγείρεψε...Youvetsi Hellfire.Ο θέμης
των Rotting Christ μαγείρεψε ένα...Country Lamb Exohico.Kαι ο Αrchon Vorskaath
των Zemial,που ούτε εγώ δεν ξέρω,μαγείρεψε...Spetsofai.

Truίλα...

Ειδικά αφιερωμένο σε σένα και στο μπρο Σάκκο για να φτιάχνετε τίποτα καλό πέρα από φισ & τσιπς και μακαρόνια στις κρύες νύχτες του ευρωπαϊκού βορρά...

δικός σου,

Ξάδερφος

Γρήγορα, έναν γιατρό!

Ο αγαπημένος μου μουσικός παραγωγός εν Ελλάδι, φροντίζει να παίζει αρκετά συχνά το αγαπημένο του γκαράζ συγκρότημα από το Περού. Κάθε φορά που ακούω λοιπόν τις πρώτες νότες του Pronto un Doctor στο ραδιόφωνο του αυτοκινήτου, βραδινές ώρες πάντα, ένα ανεπαίσθητο χαμόγελο σχηματίζεται στο πρόσωπό μου, και πατάω λίγο ακόμα το γκάζι.

Los Yorks' 67

Manta Ray + Elle Belga

Οι Manta Ray ήταν από τις πρωτοποριακές σπανιόλικες ροκ/ποστ-ροκ μπάντες που είχαν περάσει τα σύνορα της Ιβηρικής Χερσονήσου και είχαν αποκτήσει διεθνές κοινό.


Διαλύθηκαν όμως πρόσφατα, για να προκύψει ένα πιο χαλαρό, μελωδικό ντουέτο, οι Elle Belga, που αν είχαν αγγλικούς στίχους νομίζω θα είχαν άνετα θέση στα uber-trendy φολκοντουέτα της εποχής μας.



Την δισκογραφία των πρώτων μπορείς να τη βρεις εδώ λέμε (εγώ άρχισα με το Esperanza και σου το προτείνω), ενώ το δίσκο των δέυτερων εδώ.

ξεχύνομαι σαν εμετός στο τερέν

Και τώρα που καλοκαίριασε,αποφάσισα να αναβαθμίσω τις ηλεκτρονικές δεξιότητές μου।Πάρτε λοιπόν για αρχή τον άφθαστo ΓΚΑLICE cooper,την καλύτερη κροσόβερ αποκριάτικη στολή εβερ...



Και λίγη μαστούρα για τη συνέχεια

Beefheart Commercial

Σποτ του 1971 που διαφημίζει το δίσκο Lick My Decals Off, Baby. Καμμενιά μεγάλη. Δεν παίχτηκε πολύ γιατί οι τηλεθεατές παραπονέθηκαν. Λογικό, είναι πολύ προχώ.

Επίσης, φίλε αναγνώστη, μεγαλοπαραγωγέ του Holly του Wood, μην κάθεσαι. Ξεκίνα επαφές για να γυρίσεις τη ζωή του Beefheart. Σου προτείνω πρωταγωνιστή τον Jack Black, κυρίως λόγω ομοιότητας.

Ήμαρτον

Ρε Θανάση, με τον Ντέιβιντ; Δηλαδή, τι θα ήταν χειρότερο; Ο Μπράντον;

Μάλλον το Μεγκανάκι άκουσε στο Wal-Mart που'χε πάει να πάρει φουντούνια αυτό το laid back άσμα και τον ερωτεύτηκε (αγόρασε και το cd):

Ίσως βέβαια σε ζάπινγκ από Πάνια να είδε και αυτή τη σκηνή από την αγαπημένη μας σειρά, όπου το αγόρι μας δίνει ρέστα με το αψεγάδιαστο φλόου του:

Βέβαια, ηλεκτρονοφυλλάδα σχολίασε σχετικά ότι "It took a full decade before white people were allowed to rap in public again after that performance". Ένα είναι σίγουρο όμως, όπως μου'πε και η Καιτούλα που'ταν μαζί της στο ΙΕΚ, το Μεγκανάκι έχει ιδιαίτερη σχέση με τη μουσική, άλλωστε ακούει Μπρίτνει στ'αερόπλανα για να μη φοβάται (ρε συ, γι'αυτό γύρισε η άλλη το Toxic;). Και για τους επαγγελματίες δισκοκριτικούς που χλευάζουν τον βανίλα της, απαντά με ένα τατού που έχει στα πλευράκια, τσιτάτο του Νίτσε: "And those who were seen dancing were thought to be insane by those who could not hear the music". Εμένα πάντως Θανάση μου ένα πράμα με ανησυχεί. Ο Ντέιβιντ με μια δεκαετία διαφορά αντιγράφει το λουκ του George Michael. Λες;